Uit de comfort zone, dansjurk van joggingstof

Ik deed het! 

Terwijl de meerderheid het mij afraadde, een lange jurk met halve cirkelrok van gekamde joggingstof. 

Resultaat? Een peuter die de hele dag aan het zwieren en stralen is. Zelfs de schuur in durft om de bouwvakkers om haar jurk te laten zien. Zo trots als een pauw. Aan tafel als wij de dag bespreken wat het leukste, het gekste, het stomste of vervelendste was van de dag, dat zij zegt: "Ik ben zo blij met mijn dansjurk". Hoe lief is dat? Dat ze me ook nog vraagt of ik wel weet hoe zacht hij is. Ik vind dat echt genieten, ook al zou ik zelf voor korter gaan, het is zo fijn te zien hoe gelukkig ze is met deze jurk. Voordeel van zo lang..... ze kan er lang mee doen ;). 

Peuter mocht kiezen van welke stof ze haar dansjurk wilde hebben. Natuurlijk koos zij voor de roze safari camouflage gekamde joggingstof, want "hij is zoooooo zacht mama". 

Ik tekende een eenzijdige polosluiting en voor het beleg gebruikte een tricot, anders zou het geheel te dik worden. Ook de onderkant van de kraag is van tricot. De kraag lijkt overigens niet helemaal symmetrisch door het kleurverschil. Ik bleef het maar na meten, maar toch is hij even breed.

Het beleg van de polosluiting en beide delen van de kraag heb ik verstevigd met vlieseline H 785 speciale vlieseline voor rekbare stoffen.

Tussen het lijfje en de rok zette ik dubbelzijdig elastisch paspelband. 

De rok had ik per ongeluk aan de stofvouw gelegd met knippen. Niet goed bij nagedacht dat ik dan een naad middenachter zou krijgen als ik het patroon had willen laten doorlopen. Ik heb de verschillende opties neergelegd en eigenlijk was het geheel veel leuker toen de print niet precies doorliep. Gelukje bij een ongelukje dus.

Mouwboorden van dezelfde tricot als het belegdeel van de polosluiting en onderkraag. 

Tja en probeer dan maar een foto op een stilstaand model te krijgen..... ze bleef maar zwieren. 

Patroon: zelfgetekend, lijfje, polosluiting, polokraag en halve cirkelrok

Stof: gekamde safari camouflage joggingstof

Het mysterieuse naaivoetje

Gisterenavond haalde ik dit naaivoetje uit de verpakking. 

Eerlijk is eerlijk, ik was erg terughoudend, maar toen ik tijdens een workshop als ouderwets werd bestempeld door een lief vriendinnetje c.q. naaijuf, kon ik niet anders dan het naaivoetje aanschaffen.

Omdat ik toch wel stiekem benieuwd was of ik nou echt zo ouderwets was, plaatste ik op mijn facebook pagina deze foto om te zien of iedereen dit voetje kende. Toch echt gerustgesteld dat dat niet zo was, oke op Jenny van Stitch4fun na, maar zij was dan ook diegene die mij raar aankeek dat ik dit werkje normaal gesproken met de hand nog deed. 

Het voetje wordt gebruikt in combinatie met de meest rechtersteek in het vakje 1.3.

Juist, een knopen-aanzet-voetje! 

Wat een geweldig, enigszins decadent vind ik dan toch wel, naaivoetje is dit zeg! Ik was bang dat ik tig naaimachine naalden zou gaan breken, maar niets van waar. Juiste steek instellen, breedte van de afstand tussen de gaatjes van de knoop opmeten, even met de hand aan het wiel draaien om te zien of de naald netjes in de gaatjes steekt en dan gas erop. In een mum van een tijd zitten de knopen eraan. Ik kan het echt iedereen aanraden! Tegen manlief zei ik al dat ik nu best zin heb op eens een overhemd voor hem te maken. Wie weet, voorlopig staan er nog heel wat andere dingen op de planning.

Kleuter maakt knuffel uil

Al een kleine 2 weken geleden maakte kleuter zijn uilen knuffel af.

Zoals jullie weten vindt hij naaien ontzettend leuk. Samen bladerden we het boek "beestenbos" door en koos hij om een knuffel uil te maken. Hij zocht zelf in mijn restanten stof uit. Deze restjes tricot vond hij zo lekker zacht. Ik liet hem gaan, dan heeft hij later tenminste geen tricot vrees!

Zelf tekende hij de patronen over, besloot welke stof voor welk onderdeel gebruikt moest worden. Met stof uitknippen heb ik hem geholpen.

Hij ging aan de slag.

Super handig is hij op de kindernaaimachine. Stiekem vertrekt hij s morgens om 7 uur naar beneden om alvast te gaan beginnen. 

De snavel is van een klein restje vilt wat ik nog had liggen en voor de ogen koos hij uit mijn voorraadje twee knopen uit.

Hij is zo blij met zijn uilen knuffel. Wil er graag ook eentje voor zijn zusje maken.

Helemaal in de ban van de naaimachine, heeft hij zijn juf gevraagd of hij een spreekbeurt mag geven in de klas. De juf reageerde heel enthousiast. Geweldig juf toch als een kleutertje uit groep 2 zijn 2de spreekbeurt mag geven omdat hij dat zo graag wil. 

gehaakte omslagdoek

Afgelopen 3 weken waren zeer roerend. De haaknaald en 6,5 bol Noorse sokkenwol van Scheepjeswol boden afleiding, lieten mijn gedachten de vrije loop en zo ontstond deze omslagdoek, een omslagdoek voor mezelf! Het patroon is zeer eenvoudig, juist wat nodig was in deze tijd. Ik vond het patroon bij Karin. Ik gebruikte haar basis, maar de afwerking deed ik anders. Picots vond ik niet passen bij deze dikke omslagdoeg, te iel. Ik haakte een schulpenrandje van halve stokjes en stokjes.

De eerste steek werd gezet op 9 januari en gisteren maakte ik de omslagdoek af terwijl we vast zaten in het "verkeersinfarct" bij Arnhem. Waar we op de heenweg 35 minuten onderweg waren, duurde de terug tocht naar huis 4,5 uur. Dat is lang, zeker met een ziek knulletje met 40 graden koorts op de achterbank. Gelukkig sukkelde hij af en toe in slaap, de tijd dat ik mijn haakwerk oppakte.

Iedereen in huis vindt de omslagdoek mooi. Peuter liep er zo mee weg.

Breedte bij de schouders 1,70 meter. Lengte precies zo lang dat ik er niet op ga zitten als ik hem om heb. Juist te lui om op te staan om het te meten, sorry. 

Ik haakte een schulpenrandje van steeds een half stokje, 3 stokjes, half stokje.

De laatste draadjes moet ik nog afwerken, daar was het in de auto gisteren toch echt te donker voor. 

De dag dat peuter voor het eerst achter de naaimachine zat

Ons kleine peutertje, net in december 3 jaar geworden, was jaloers op haar grote broers. Want die grote broers van 5 en 7 mogen WEL op de kindernaaimachine. 

Grote broer van 5 zit zelfs 's morgens om 7:15 uur al achter de machine en komt mij dan uit bed halen omdat hij de draad niet terug in de naald krijgt, maar dat terzijde want deze blogpost draait om ons kleine meisje.

Vandaag, zomaar opeens, toen grote broer van 5 zijn plekje even had verlaten, zag zij haar kans schoon. Stiekem in een lapje stof met het stofschaartje knippen. Ja ze weet heel goed dat ze die niet mag gebruiken omdat het een stofschaar is.

Sorry, de foto heb ik even snel genomen voordat ze er erg in had, dus helaas wat wazig. Haren ongekamd even snel bij elkaar gebonden zodat bij het ontbijt de appelstroop niet in haar haren gesmeerd zou worden.

Dat onze knullen naar de Montessori school gaan, is thuis soms ook goed te merken. Onze oudste zag zijn kleine zusje zitten, keek mij aan en vroeg nog even tussen neus en lippen door of hij haar mocht uitleggen hoe de naaimachine werkte. Zo lief....... en zo geschiedde. Niet lang geleden legde ik hem deze machine uit,  vandaag vertelde hij alles aan zijn zus.

Alles werd uitgelegd, zonder voor te de doen, want dat kon peutertje best zelf.

En daar gaat ze, haar allereerste steken zijn een feit, onder toeziend oog van grote knul. Bloedserieus.

Wat was ze blij en ze glunderde. Voor even stond haar babbeltje ook eens stil.

De laatste afwerking, nog even langs de gestikte naad knippen. 

Ik was ontroerd. Ontroerd hoe grote broer met zoveel geduld en liefde zijn kleine peuterzusje uit ging leggen hoe alles werkte. Hoe hij aanwijzingen gaf, zonder in te grijpen. Hoe hij zag hoe zijn zusje genoot. Ik was ontroerd hoe mijn kleine grietje straalde en zichtbaar onder de indruk was dat zij ook op de naaimachine mocht. Hoe vol overgave en vol aandacht zij luisterde naar de aanwijzingen en uitleg van haar grote broer. Zoveel rust en ruimte, genieten.... daar vult je hart zich toch nog meer met liefde.

Jurkje met kimono mouw

Voor al mijn lieve lezers een heel creatief 2015 gewenst!!

Onder het mom van "even" een jurkje in elkaar flansen gebruikte ik het patroon "Kimono sleeve tuniek" uit de Ottobre 6/2014 (patroon 19).

Nu wilde ik geen tuniekje maken, maar een jurk. Ik gebruikte het patroon als basis. Een middenvoornaad lijkt mij met een glad tricot jurkje eigenlijk niet gewenst. Ik vreesde dat de naad zal gaan bubbelen. Daarom legde ik de jurk aan de stofvouw. De mouwen maakte ik heel wat minder wijd en natuurlijk verlengde ik het tuniekje tot jurklengte. 

Na een eerste pasbeurt bedacht ik me dat het wel erg een pyjama-look had en brak ik het lange eind stof met een riempje. Van een lange reep tricot maakte ik het riempje. Aangezien ik toch stiekem een beetje bang ben dat ze achter een los riempje zou blijven haken, heb ik het riempje op het achterpand vast gestikt met een zigzagsteek. 

Zelf ben ik er nog niet helemaal uit of ik het echt een leuk jurkje vind, maar dochterlief is helemaal blij. Ze vindt het een dansjurk en dus was het vrijwel onmogelijk om haar stilstaand op de foto te zetten.

Patroon: als basis 19 Kimono sleeve Ottobre 6-2014 

Stof: tricot had ik nog liggen

Kangeroo-kussen; eigen ontworpen project van kleuter

Een tijdje geleden bestelde ik de Janome mini sew, een kindernaaimachine bij Wildschut naaimachines in Amsterdam. Ondanks dat de winkel aan de andere kant van het land zit, ga ik daar sinds een ruim een jaar trouw naar toe als ik een machine nodig heb, voor onderhoud of een cursus. Heel gezellige en vooral zeer kundige mensen! 

 Maar goed, ik dwaal af. Toen ik de machine besteld had, vroeg ik zoonlief van 5 wat hij graag zou willen naaien als we daar weer eens tijd voor hadden. Hij hoefde niet lang na te denken en begon een hele beschrijving. Ik vroeg hem om zijn idee te tekenen want ik was niet zeker of ik hem volledig kon volgen.

Ontwerp is klaar. "Een kussen waar een apart vakje voor mijn knuffeltje zit en waar ik ook nog op kan liggen," al kleuter.

Ik maakte er een patroon voor en hij koos de stoffen uit. Vervolgens ging hij aan de slag achter het machientje.

Heel serieus ging hij aan de slag. Hij had het kleine tafeltje naast mijn bureau gezet zodat hij wel lekker in mijn buurt zat, want zo dicht mogelijk bij mama is toch veel gezelliger! 

Direct laaiend enthousiast en ik ook. Eigenlijk hoef ik er niet continu bij te zitten. Hij weet precies hoe de machine werkt. Daarbij kan hij niet heel snel naaien en zit er een speciaal voetje op zodat hij eigenlijk alleen zijn lapjes kan naaien en zijn vingertjes gespaard blijven. Wel zo relaxed als zeg ik zelf. 

Na 2 naaisessies was zijn kussensloop af. Knuffel werd in het vaste slaapzakje gedaan.

Hij lag te glimmen, zo blij was hij.

Maar nu begrijpen jullie wel dat hij ook nagedacht heeft over het feit dat hij niet altijd op dezelfde zij slaapt.........

Tadaaa, als je het kussen omdraait zit er nog een vakje voor zijn knuffeltje maar dan aan de andere kant en natuurlijk in een andere kleur. Zo kan meneer heerlijk slapen met zijn popje onder zijn wang en knuffeltje dicht bij hem in het zakje!

Moe en voldaan hebben ze met z'n 3tjes heerlijk geslapen.

Heerlijk is het om te zien hoe de creativiteit in zijn bolletje door gaat. Hoe hij zelf aan de slag gaat, doorzet en kan genieten van het proces en het resultaat. Een schot in de roos is deze kindernaaimachine. Ik kan het makkelijker loslaten, wat in mijn ogen essentieel is om de creativiteit van kinderen volledig tot ontplooiing te laten komen. Wij genieten samen!

Patroon; zelf ontworpen door onze kleuter

Stof: sterrenstof katoentje UWYH en de vakjes zijn soft cactus stofjes uit de shop

all rights reserved, copyright 2014 MaMarieke